31-12-10

HART, WEES NIET BANG OM IN DE UITVERKOOP TE STAAN.

 

DT1464.jpg

Hart, wees niet bang

om in de uitverkoop te staan.

Beschreven en bedrukt,

teleurgesteld, verrukt,

geworteld in een lach, een traan.

Tweede- en derdehands,

honinghart bij bleke maan.

Hart, wees niet bang

om in de uitverkoop te staan.

 

Al wat een oud hart eens doorstond,

is in zijn logboek bijgeschreven:

het wachten, en de open wond,

de scherven en een verraderslont,

goedkope woorden met olie ingewreven.

 

Certificaten heeft het niet, de kilometerteller

is stiekem wel eens teruggedraaid.

Bij een omarming slaat het sneller

dan voorzien , maar geheel verfraaid

met papieren bloemen kleurt het feller,

al is de kanker uitgezaaid

in het land der herinneringen.

 

Ja, het kan nog altijd zingen,

eerder bedaard, maar waait

de geest weer waar hij wil

dan draait het naar de kern der dingen

en fluit het stil

een liedje voor het touwtjesspringen.


Hart, wees niet bang

om in de uitverkoop te staan.

Beschreven en bedrukt,

teleurgesteld, verrukt,

geworteld in een lach, een traan.

Tweede- en derdehands,

honinghart bij bleke maan.

Hart, wees niet bang

om in de uitverkoop te staan.

 


 

schilderij: Jonge man die een boek vasthoudt, ca. 1480

Meester van zicht op de Sint Goedele

10:32

23-12-10

LEGT ZIJ HAAR KOUDE WITTE MANTEL

 

 

1.jpg

 

 

Legt zij haar koude witte mantel

waaronder geluidloos wordt geslapen.

Sluit zij de naden en de gaten met poedersuiker

en laat zij dichterlijke kelen

hun heimwee naar de reinheid

kreunen, of toen zij nog kinderen

waren en hun stemmetjes weerkaatsten

als ze op  bevroren wateren schaatsten

en moeders warme chocolade maakten

die in bruine vlekken zich met snot vermengde,

en mama, mama, nog, nog,

de geur van korte dagen en gekapte sparren

in hun geheugens zou bevriezen;

dat legt zij onder haar koude witte mantel,

de herinnering,

mijn ijsprinses.

 

Legt zij haar koude witte mantel

over rommel en rattenholen, het geblaas

en het gemekker, zwijgend als een kind

dat zijn geheimen deelt voor het als een ster

de verglaasde hemel siert, ook over zoveel

ogen-blikken spreidt zij haar vlokkendeken,

verbergt zij wat te lang het licht zag en verbleekte

bij gereutel en geratel van de persen,

vernevelt zij vergeten in de zware traagheid

waarmee zij op de daken ligt,

de herinnering,

mijn witte fee.

 

Legt zij haar koude witte mantel

over de nacht toen wij nog jongens waren,

en wij in stilte aan elkaar gebonden

het lied van zoveel witheid in ons voelden,

zoals de merel voor het gras zingt

en de koekoek gaatjes in de zomer roept,

en wij door ademlanden op het glas

de sneeuw hoorden alsof het melk en honing was

en het beloofde land aan onze voeten lag,

o, die herinnering,

 mijn koningin van de nacht.

 

schilderij: Frieda Kniep, Winterlandschap, olie op plaat (zie www.timelessartcollection.eu)

11:54

11-12-10

EERWAARDE HEER WALKER SCHAATST

 

the_reverend_robert_walker_skating-large.jpg

 

Hier schaatst eerwaarde heer Walker over 't ijs

van Schotse wateren, helemaal in 't zwart

met naar zijn rang en stand een witte bef, het rechterbeen

bevallig in de lucht, de blik op god gericht en d'ene hand

veilig weggestoken ter hoogte van het hart terwijl

de andere onzichtbaar is op Raeburns prent.

Frivoliteit is niet aan hem besteed.

 

Het ijs beschreven met de sporen van zijn omgorde voeten

draagt nu naar 't bijbels woord gods man, zoals zijn heiland

over 't water liep en slechts geloof als waarborg

voor dit wonder predikte, niet denkend aan de Schotse schaatser

die na gebeden en gezang de kou liet opdraaien

voor zijn kunst het water sierlijk te bedwingen.

 

Op 't ijs van groot gelijk en 'ziet-ge-wel' lopen nu

de redders der moraal, eens in hun ogen gods dienaren

gezonken zijn in de poel van oude koeien waar gesmoord geloei

de waarheid en niets anders dan de waarheid gassen stuwt

die in  nachtelijke herinnering ontstoken dwaallichten worden

waarachter de demonen zich verkneukelen in zoveel angst.

 

Kruistochten zijn hier volksvermaak, en wie in comissies 't hardste kraait

vergeet zijn eigen mesthoop te beschrijven.

 

 

schilderij:
Sir Henry Raeburn (1756-1823)
The Reverend Robert Walker Skating
Oil on canvas
c1790-c1795
National Gallery of Scotland (Edinburgh, United Kingdom)

 

 

 

17:22

03-12-10

EEN ENGEL

DP802302.jpg

 

Voor de deur van mijn slaapkamer stond hij,

ter informatie zei hij:

ik ben een engel, man.

Een zwarte engel, zei ik.

Je komt uit mijn hoofd, of denk je dat het duister

je donkerte goedpraat?

 

Hij antwoordde niet en liet me gaan.

Toen ik terugkwam, was hij verdwenen.

Met niet alleen mijn blaas, maar ook mijn hoofd

geleegd kon ik op de morgen wachten.

 

In die laatste slaap kwam mijn dode vader

nog op bezoek.

Hij was dertig en glimlachte

zoals alleen de doden kunnen glimlachen.

Ontdaan van elke bijbedoeling,

de glimlach van een boreling.

 

 

De tekening is van:  Ercole or Giulio Cesare Procaccini (Italian, 17th century)

 

 

12:30