01-07-10

DE MEISJES IN HET ZONLICHT

 

77e125a


Wij gingen openbloeien,

de meisjes in het licht

en de jongens,

kleurenzot

en licht genoeg

om honderd jaar te worden,

riepen:

blijf staan, meisjes,

blijf in dat licht

tot het nooit meer licht zal worden.


Gehoorzaam, toen nog wel,

stonden zij in gezelschap

van het duizendkruid terwijl

ligustergeur ons besmette

en wij beseften

dat god alleen een vrouw kon zijn

of in jonge dagen,

toen de goden nog op de besneeuwde olympus woonden,

ook een jongen

die durf en sierlijkheid vermengde

tot de botte jaren hem een harnas zouden tuigen.


Winden kwamen en seizoenen smolten

en de meisjes bleven in het geheugen

van de oude mannen

telkens de gierzwaluwen

de luchten opensneden.


Er zijn dagen dat het niet donker wordt;

tuinen borrelen van gemurmel en de klank

van glazen waarin vergeten wordt geschonken.


Dan wachten de mannen

op de maan,

en zal er hier en daar een oude wolf

janken als de wijn het cement van jaren

heeft verbrokkeld.

De meisjes

brengen een glaasje water

of een kleenex,

zij zullen morgen weer op post zijn.

 

schilderij: Mesjes in het zonlicht, Philip Leslie Hale 1897 (USA)

 

 

 

 

18:06

De commentaren zijn gesloten.